Daniel – prześladowany i nieugięty

Rozważania

Trzech młodych mężczyzn w obcym kraju. Kto się nimi zaopiekuje? Kto będzie ich doglądał? No cóż, zawsze jest ktoś, kto obserwuje nas, wierzących! „Ty, o królu, wydałeś rozkaz, że każdy (…) ma paść i oddać pokłon złotemu posągowi. ” (Dn 3:10-12)

Może nam się wydawać, że nasze życie nie ma większego znaczenia, że bez różnicy jest to, co robimy i mówimy, że nikt nie zwraca na to uwagi. Prawda jest jednak taka, że zawsze jest ktoś, kto nas obserwuje. W pewnym momencie ktoś zauważył, że ci młodzieńcy różnili się od innych i od tego momentu nie przestali być oni obserwowani. Tych trzech młodych ludzi wiedziało o tym. Byli to ci sami młodzieńcy, którzy postanowili nie kalać się królewskim jedzeniem. Teraz natomiast nie chcieli kalać się jego bożkami. Ten, kto jest wierny w małych sprawach uczy się, jak być wiernym w dużych. Małe światełka w obcym kraju.

Mogli wtopić się w tłum. Mogli znieść tą jedną minutę, by potem wieść spokojne życie. Jednak nie ukryli się. Tak jak Daniel, który modlił się w swoim oknie trzy razy dziennie. I kiedy król w swej arogancji opluwa ich z pogardą i szydzi mówiąc: „…I który bóg wyrwie was z mojej ręki?” (Dn 3:15), oni się nie wahają: „Bóg, któremu służymy może nas wyratować (…). A jeśli nawet nie – to niech ci będzie wiadome, o królu, że twoich bogów nie czcimy…” (Dn 3:17-18).

Babilon, w którym obecnie żyjemy jest również przekonany o swojej sile. Myśli, że my i nasze rodziny należymy do kultury. Nie wie jednak, że jesteśmy obywatelami innego kraju, że jesteśmy tutaj tylko na chwilę i że prawo naszego Króla jest zapisane w naszych sercach. Dlatego właśnie, kiedy wszyscy oklaskują niesprawiedliwość, ignorancję i nieprzyzwoitość, my nie zginamy naszych kolan. Gdy zło nazywane jest dobrem, a dobro złem, my nie klękamy. Kiedy zastraszają i obrażają nas, my nie oddajemy chwały ich bożkom. Ponieważ nasz Król uczci tych, którzy czczą Jego. On towarzyszy im, kiedy przechodzą przez ogień. (Iz 43:2) I wkrótce powita ich w swoim domu.

Powody, by dziękować:

Dziękuję Tobie Boże za to, że niezależnie gdzie jesteśmy, Ty zawsze jesteś z nami i nas ratujesz.

Wyznanie grzechów:

Chcemy pokutować za wszystkie te momenty, kiedy nie byliśmy na tyle odważni, by pozostać czystymi i stanowczymi, by nie upaść i przez to dać dobre świadectwo.

Prośby:

Prosimy, byśmy byli wierni w małym i dzięki temu uczyli się, jak być wiernymi w dużym.

Panie, pomóż nam nie upodabniać się do wzorców tego świata. Spraw, by nasze życie i sposób myślenia godne były obywateli nieba, którymi jesteśmy.

Autor i źródło: Raquel Berrocal  -Alians Ewangeliczny w RP

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *